Mensen ervaren welzijn en geluk wanneer ze samenwerken. In die samenwerking leren zij ook democratisch gedrag, omdat ze samen oplossingen willen vinden. Honderdduizenden mensen zijn actief in allerlei gemeenschappen, en juist dáár gebeurt het: in die gemeenschappen worden mensen gelukkiger én democratischer.
Om dat te versterken is de Constitutie voor de Commons opgericht. Deze organisatie heeft als doel het bevorderen van het welzijn van mensen én het versterken van de democratische rechtsorde. Dat doet zij door gemeenschapsvorming te ondersteunen en te stimuleren. De Constitutie voor de Commons gaat uit van het idee dat mensen gelukkiger worden wanneer zij zich verbonden voelen, zinvol bezig zijn en actief betrokken zijn bij hun leefomgeving.
We streven allemaal naar geluk, en dat groeit wanneer we met anderen samenwerken. Gemeenschappen bieden de bedding waarin dat geluk kan ontstaan.
Geluk ontstaat door inspanning, door balen en buffelen. Je deelt je ongeluk en kwetsbaarheid met elkaar, overwint samen iets en bereikt iets dat ertoe doet. Daaruit groeit gedeelde trots: je leert elkaar beter kennen, je beseft dat de ander net zo kwetsbaar is als jij, en je merkt dat jij van betekenis bent voor anderen. Zo wordt onze samenleving vitaal, net als wijzelf en de gemeenschappen waar we deel van uitmaken.
Sterke gemeenschappen maken de democratische rechtsstaat weerbaar. Daar leer je verschillen van mening te overbruggen, conflicten op te lossen en betekenisvol te zijn. Niet alleen voor jezelf, maar juist voor anderen. Zo word je een weerbaar en democratisch mens.
Overheid en markt beperken nog altijd de groei en ontwikkeling van gemeenschappen op talloze terreinen. Een oeroud patroon waar we steeds voor moeten blijven waken. Welke constitutie beschermt onze gemeenschappen tegen deze ongewenste inmenging? Hoe creëren we een stevige bedding waarin gemeenschappen kunnen floreren? Die bedding is allesbehalve vanzelfsprekend. Precies daarom is de Constitutie voor de Commons nodig.
De Constitutie voor de Commons vormt een beschermwal tegen een beperkende overheid en markt, en versterkt tegelijk de kweekvijver voor initiatiefnemers die nieuwe gemeenschappen willen starten. Daar worden we allemaal een stuk vrolijker van!
Structurele financiering: Gemeenschappen krijgen stabiele, structurele financiering, zodat er geen energie verloren gaat
aan het najagen van incidentele subsidies.
Eigen juridische plek: Gemeenschappen krijgen een zelfstandige juridische positie naast overheid en markt. Hierdoor behandelt
de overheid hen anders dan bedrijven en hoeven ze niet langer mee te doen aan aanbestedingen op een ongelijk speelveld.
Inclusief en democratisch: Gemeenschappen zijn altijd inclusief en democratisch. Dit betekent dat ze hun interne organisatie v verbeteren, democratischer maken en onderling toezicht organiseren.
Gedeelde cultuur: Gemeenschappen verbeelden een aansprekende, gedeelde cultuur. Deze cultuur helpt mensen het verhaal van de g gemeenschap uit te dragen en biedt kracht, richting en verbondenheid.
Door deze vier interventies te combineren, beschermt en stimuleert de Constitutie gemeenschappen, en daarmee de vele honderdduizenden mensen die daar actief aan bijdragen.
De Constitutie voor de Commons ontwikkelt voor deze vier onderwerpen instrumenten in samenwerking met praktijkorganisaties, kenniscentra en universiteiten. Deze instrumenten zijn divers: van tools voor gemeenschappen, financieringsfondsen, leergroepen en praktijkonderzoeken, tot proefprocessen, kennisontwikkeling en het beschikbaar stellen van wetsvoorstellen (inclusief lobbywerk). Daarnaast ontwikkelt de Constitutie culturele interventies die het verhaal van de gemeenschap verbeelden en uitdragen.
De Commons vormen samen een ecosysteem. Ze zijn niet afgezonderd, maar dienen elkaar als cellen in een levend organisme. Hoewel ze enerzijds graag autonoom zijn, is er ook een grote behoefte uit te wisselen. Hoe steekt dat in elkaar? Welke regels zijn er voor nodig? Wat kunnen we leren van de biologie en filosofie?
Jeroen den Uyl vertelt in 2 minuten (en 9 seconden) wat nu precies de bedoeling is van de Stichting voor de Commons.
Commons zijn niet uit op winst. Het zijn geen bedrijven. En toch moeten ze winstbelasting betalen en wordt er BTW geheven. Op tal van terreinen is duidelijk dat de Belastingdienst de Commons, een praktijk van mensen die elkaar helpen om gemeenschappelijk goed te realiseren, niet begrijpen. Met fiscale experts gaan we de toepassing van fiscale wetgeving beoordelen en gaan we voorstellen doen om dit aan te passen onder andere gebruikmakend van internationale voorbeelden en eventueel ook proefprocessen.
De financiering van Commons is problematisch. De systeemwereld van banken en fondsen vindt het lastig om de risico’s van Commons te beoordelen. Commons gaan van lieverlee naar goede doelen fondsen die vaak ook een beperkt doel hebben waardoor Commons langs allerlei loketten moeten zonder veel succes.
Deze en andere belemmeringen gaan we omzetten naar een faciliteit die vloeiende financiering regelt voor de Commons. We ontwikkelen hiervoor een tussenorganisatie en passende instrumenten die bijdragen aan de boogde vloeiende financiering.
Het internet is stuk. Lees: het is gekaapt door marktpartijen, waaronder zeker ook de big tech. Commons zijn graag onafhankelijk, en met het internet is dat een opgave. Hoe kunnen Commons hun eigen IT ruimte herwinnen? Welke goede manieren zijn er al gevonden en welke zouden nog ontwikkeld moeten worden? Met goede praktijken en expertgroepen gaan we de IT-onafhankelijkheid van de Commons verder versterken.
De totstandkoming van de Constitutie voor de Commons, en daarmee de versterking van de Commons, gaat onze samenleving transformeren. Het verandert onze manier van denken, voelen en ervaren. Daarvoor moeten we de harten van de mensen raken. Dit houdt in dat we mensen hierin meenemen. Naast onze rationele argumenten, hebben we cultuur nodig; in vorm, taal, zang, theater, beweging en beeld. Met kunstenaars gaan we dat ontwikkelen ter ondersteuning van de lange tocht om de Commons sterk te maken in onze samenleving.
De mens verliest het vermogen tegenstellingen te overbruggen of een conflict aan te gaan. Marcuse stelde het al in 1964: Als consument en als onderdaan is de mens vervlakt. Hoe vormend is een conflict en hoe maken we het voor mensen makkelijk om deze ongemakkelijke plek op te zoeken? De Commons floreren als mensen durven te staan voor hun verlangen. Daarom duiken we in dit thema in de psychologie en zoeken we naar de gaatjes om mensen te verleiden tot betekenisvol leven met elkaar.
Commons scheppen waarden die niet goed in geld te waarderen zijn. Denk aan de participatie (betrokkenheid), sociale cohesie (aandacht, liefde en vertrouwen) en legitimiteit (het recht om het zelf te doen, jezelf te organiseren). Hoe kunnen we deze waarden effectief etaleren en een plek geven in het maatschappelijk verkeer? Onder deze noemer gaan we impact die Commons maken een beter profiel geven dat als vanzelf herkend wordt door de Commons en ook door de Overheid en de Markt als die met Commons te maken krijgen.
De Commons zijn (net als het neoliberalisme) ook een impliciet geloof, een mensbeeld, een toekomst, een uitweg, hoop en troost. We gaan dit geloof, oftewel narratief / ideologie verkennen. Waar bestaat het uit en welk verlangen wordt er mee ingelost? We kijken naar de rode draden, de dragers van het verhaal en gaan die in de taal en vorm van verschillende doelgroepen vertalen. Omdat de Commons centraal staan, is het verbinden tussen mensen een belangrijke element.
Ook de binnenkant van Commons zijn onderwerp van de Constitutie. Hoe besturen de Commons zichzelf en hoe zorg je voor hygiëne als het gaat om machtsuitoefening, besluitvorming en de omgang met mensen in de Commons? Zorg voor reinheid in je eigen kring en belast niemand anders buiten je kring. Op basis hiervan ontwikkelen we bijvoorbeeld modellen voor inclusieve besluitvorming en verversing van bestuurders.
Mensen die een Common starten hebben vaardigheden, maar ook zwakke plekken. Welke vaardigheden hebben zij nodig en hoe leren zij, ook van elkaar, om succesvol te zijn en het vol te houden? En wat hebben de ‘volgers’, vaak vrijwilligers, nodig? Met de antwoorden op deze vragen ontwerpen we een lerend systeem van Commons die elkaar voeden en versterken met praktijken en theorie. Denk aan praktijkleergroepen en broedkamers voor talent.
Welke regels die mensen beschermen tegen organisaties hebben echt nut? Vaak zijn deze regels geboren uit wantouwen tegen grote organisaties. Ze zijn niet bedoeld voor Commons, want daar zijn de mensen zelf deel van de organisatie.
De autonomie van de eigen inrichting wordt door deze regels doorkruist. Met goede bedoeling, maar toegeschreven op grote organisaties waar de burger matige invloed op heeft. Om de Commons sterker te maken hoeven we deze niet te belasten met deze regels. Wij zoeken betere, op vertrouwen gestoelde zelfregulering. En we adresseren de regels die niet voor Commons gelden. Lees meer
Commons gebruiken verschillende bestaande rechtsvormen. De motieven variëren op basis van welke keuzes men maakt. Wil je bijvoorbeeld een optimale interne democratie, betere uitgangspunten bij de Belastingdienst of giften makkelijk ontvangen?
We onderzoeken welke vorm het beste past en of die aangepast kan worden aan alle wensen. Bovendien willen we het gemak om een rechtsvorm te starten vergroten. Dat mensen die actief worden snel en makkelijk zelf kunnen beginnen zonder onnodige notariskosten.
Een grote groep experts met kennis en ervaring van de Commons en van het recht werkt aan de mogelijkheden om de Commons een juridische plek te geven en in sommige gevallen voorrang te geven op de Overheid en de Markt. Hiervoor is een oefenrechtbank gepland en wordt er gewerkt aan proefprocessen. Zo bereiken we voorrang voor de Commons.